Nieuwsbrieven 2025
Beste mensen,
Hieronder treft u de rondzendbrieven van 2025 over het werk van pater Henk Erdhuizen sdb.
In deze twee nieuwsbrieven vindt u nieuws over het werk van pater Henk in Bolivia.
Wij hopen dat u het werk van Henk een warm hart blijft toedragen en hem financieel wilt blijven steunen. Het rekeningnummer daarvoor is:
NL33ABNA0414500075
t.n.v. St. ontwikkelingswerk Pater H. Erdhuizen te ’s-Heerenberg
Het ANBI nummer van onze stichting is RSIN816797195
Willy Erdhuizen,
voorzitter Stichting Ontwikkelingswerk pater Henk Erdhuizen
Wederikveld 36, 7006 VT Doetinchem
—————————————————————————————————————————
April 2025
Lieve en goede mensen,
Ik ben wat later dan normaal met mijn rondzendbrief, de oorzaak is mijn gezondheid, die wat aandacht van mezelf en de medische wereld vroeg.
Geruime tijd was ik kortademig, maar op een gegeven moment kon ik niet meer dan 30 meter lopen en een van mijn voeten verkleurde. Dus er moest iets gebeuren.
Naar het ziekenhuis van de zusters Siervas van Maria. Moeder overste ging met me mee. Er werd een echo onderzoek van mijn benen gemaakt en daaruit kwam naar voren dat in een been twee aderen bijna dicht geslipt waren. Uit het onderzoek van het andere been kwam naar voren dat twee aderen ook verdikkingen lieten zien, maar dat de bloedtoevoer nog voldoende was.
Het plan was om de bloedvaten d.m.v een angiografie weer open te krijgen. Ondertussen begon ik me echter zieker te voelen en tijdens de angiografie werd ik steeds meer benauwder. Er werd me aangeraden om naar een ander ziekenhuis te gaan, naar de longarts. Omdat ik me steeds zieker begon te voelen vroeg moeder overste of zij het initiatief van me zou overnemen. Ik was blij met alles van haar.
Dus moeder overste weer in actie, ze kende een goede longarts en zij met mij naar een ander ziekenhuis. Daar bleek ik een longontsteking te hebben, die ervoor zorgde dat ik me zo ziek voelde. Ik kreeg medicijnen en eigenlijk moest ik in een ziekenhuis blijven. Het ziekenhuis van de zusters zelf was al gesloten omdat de zusters naar Peru gaan. Wat nu? Naast de medicijnen moest ik ’s-nachts aan de zuurstof. Ik zag het eerlijk gezegd niet meer zitten, had geen controle over mijn doen en laten en gaf alles over. Moeder overste besloot ter plekke dat de zusters de zorg voor mij zouden gaan doen. De zusters, grootmoedig als ze zijn, zeiden: “je komt bij ons wonen zolang je ziek bent en wij zorgen voor je”. Ik liet alles aan hen over, had mijn energie nodig om te herstellen. Ze gaven me medicijnen, verzorgden me en gaven me te eten.
Ook in mijn buik rommelde het al weken, er zat een bacterie of een virus te werken. Op een middag had ik hevige diarree en kreeg ik kortdurend een infuus.
Ik knapte langzaam op en na controle bij de longarts heb ik weer besloten terug te gaan naar mijn eigen kamer.
Samen met moeder overste hebben we alles doorgenomen met de cardioloog dokter Lorena waar ik onder behandeling ben en die ik volledig vertrouw.
Dokter Lorena heeft alle medische papieren doorgekeken en ze heeft me alles goed uitgelegd wat er aan de hand was, ze heeft mijn medicijnen bekeken en nu ben ik volop aan het opknappen.
Een operatie van de aderen, raden de artsen af. Rust eerst goed uit, eet goed, neem je medicijnen en bid tot God dat was het advies. En ik ben aan het opknappen. Ik neem nu rust tot Pinksteren. Mijn reis naar Nederland in mei heb ik uitgesteld.
Maak jullie geen zorgen, ik heb een goede cardiologe en een goede longarts en een kleine apotheek in mijn kamer (20 verschillende soorten medicijnen).
In het land Bolivia is het momenteel slecht, zowel economisch als sociaal. Er zijn grote tekorten aan alles, lange wachtrijen voor alles. Prijzen stijgen enorm, er is veel armoede. Gezondheidszorg is schaars en niet betaalbaar meer.
Daarnaast hebben we veel regen, veel overstromingen in een land waar alles al zo duur is en waar nu veel geïmporteerd moet worden. En dan praten we nog niet over de politiek hier in het land, wat een verschrikking is de politiek op dit moment.
Ik doe nu eerst maar rustig aan, eerst herstellen en dan langzaam plannen maken om eerst maar weer eens naar onze parochieschool te gaan om met de jongeren te gaan praten, te luisteren naar hun zorgen en problemen, hun troost te bieden en hun te helpen. Dit ook dankzij u die mijn werk steunen.
Ik wil ook graag voor de zusters, zolang ze er nog zijn, de mis lezen. Ik zal voorlopig geen missen in de kerk doen, omdat hier griep en influenza heersen en mijn longen zijn kwetsbaar. Ik hoor dat veel parochianen met me meeleven en me missen, dat doet me goed.
Ik ben al wel weer met Pasen naar Hogar de Dios geweest (woonomgeving voor kinderen met een verstandelijke beperking) en heb daar een van de kinderen gedoopt. Ook help ik hen met het kopen van medicatie voor de kinderen.
Lieve mensen, ik accepteer mijn situatie, ben gelukkig, heb lieve mensen die me helpen, wat wil ik meer. Ik mag er zijn voor de jongeren en de meest kwetsbaren van Bolivia. Dankzij u weten de mensen me hier te vinden.
Ik dank jullie allen voor Uw hulp financieel en spiritueel.
God Vader heeft me hierheen gezonden en ik kan alleen dankbaar zijn.
De hartelijke groeten. Henk
December 2025
Lieve mensen
Het is een tijdje geleden, dat ik iets van me heb laten horen. Ik ben wat aan het sukkelen met mijn gezondheid. Twee klachten:
1) Ik heb veel gerookt en nu krijg ik hiervan de gevolgen te dragen, zowel aan mijn longen, hart als bloedvaten.
2) Jaren geleden heeft een kwetsbare jongere me op de grond gegooid en hierbij heb ik mijn bekken gebroken. Het gevolg is dat ik moeite heb met lang zitten. Daarnaast heb ik wat last van mijn rug en natuurlijk speelt de leeftijd ook een rol.
Wat ik kan doen in de parochie en op onze scholen, doe ik. En natuurlijk blijf ik gaan naar Hogar de Dios, een tehuis voor 34 kinderen en jongeren met een verstandelijke beperking, die volledig afhankelijk zijn van donaties.
We hebben hier een politieke omwenteling gehad.
Na 20 jaar communisme, weer een democratie. De staatskas is leeg en de nieuwe regering moet nu gaan uitzoeken hoe de staat weer te hervormen en op welk gebied men dan de eerste stappen moet zetten. Want bijna in alle instanties heerst corruptie. Maar een verandering kan niet van vandaag op morgen gebeuren. Wat zéér slecht is, is de economie, het onderwijs en de gezondheidszorg.
Het onderwijs wordt vanuit de staat gecontroleerd en de volksgezondheid gaat over zo veel verschillende schijven van de overheid (de staat, de provincie en de gemeente) dat deze voor de allerarmsten niet eens meer te betalen is.
Ik kan niet terecht in de gezondheidszorg van de staat, want ik heb niet de Boliviaanse nationaliteit. De gezondheidszorg is erg slecht hier met tekorten aan alles. Wil je nog een beetje redelijke gezondheidszorg ontvangen, dan ben je aangewezen op privé klinieken, maar ook hier moet je naar goede artsen zoeken.
In de private gezondheidszorg is ook veel corruptie en het is vooral heel duur.
De ziekenauto’s zijn in bezit van privé klinieken of privé ondernemingen en die werken samen met elkaar en maken prijsafspraken. Kortom ook hier is er corruptie.
.
Zo zijn er op veel plaatsen acties om maar in de nodige gezondheidszorg te kunnen voorzien. Vandaag voor mij, morgen voor jou.
Dat betekent dat mensen loterijen organiseren of maaltijden verkopen om geld te verzamelen om de medische kosten te betalen.
Gelukkig heb ik een deskundige cardioloog en longarts weten te vinden, die mij helpen om me weer beter te voelen. Helaas zijn de zusters Siervas van Maria uit Bolivia vertrokken, zij hebben ook een roepingscrises. Ze hadden een goed ziekenhuis en hebben me nog kunnen verzorgen toen ik ziek was. Daar ben ik dankbaar voor. Ik voel me nu redelijk goed, kan overweg met mijn beperkingen en ben dankbaar voor alle hulp. Alleen Nederland bezoeken zal me niet meer gaan lukken. Hier heb ik vrede mee. Met beeldbellen kun je ook mooie contacten onderhouden.
Ook het verkeer is gevaarlijk. Steeds meer motoren op de weg met berijders zonder rijbewijs en zonder helm. Er zijn dus daardoor veel noodlottige ongevallen hier. De laatste maanden heb ik jonge huisvaders moeten begraven die door een ongeluk om het leven zijn gekomen.
En dan arme weduwen en arme kinderen. De familie is dan afhankelijk van hulp van anderen. En dan ben ik blij dat ik namens u wat mag en kan betekenen.
Veel volwassenen vertrekken naar Chili. Hier is weinig of geen werk. Kinderen en jongeren worden meestal bij oma gedropt en vanuit Chili komt geen of weinig geld omdat men vaak zwart werkt en ook uitgebuit wordt.
Dan is het luisteren naar je hart, aan wie ik hulp geef. Ik geef geen contant geld aan de mensen. Ik koop medicijnen, levensmiddelen, kleding, hulpmiddelen etc. Daar waar ik echt zie waar de nood onder de mensen en bij de jongeren en ouderen is. Helaas zijn het niet alleen de hulpbehoevenden die geld vragen.
Ja de situatie is hier moeilijk, het leven is duur geworden voor de normale man. Er is een tekort aan alles. Zo kan in het oosten van Bolivia, waar veel landbouw en veeteelt is, door het tekort aan diesel er niet volgende geoogst worden. Hierdoor ontstaat er weer voedsel tekort.
We zitten nu in de regentijd. Het heeft flink geregend, vooral in de gebieden waar veel tuinbouw is. Rivieren zijn buiten hun oevers getreden, tuinbouwproducten staan onder water en daardoor zijn de tuinbouwproducten nu erg duur.
De huidige regering gaat voortvarend te werk, maar de problemen zijn immens groot na 20 jaar communisme.
Misschien klinkt deze nieuwsbrief wat somber. Maar maakt u zich niet ongerust over me. Ik heb hier enkele zeer goede vrienden, mensen die voor me zorgen en helpen waar het nodig is. Ook mijn overste is zeer begaan met me evenals de medebroeders. Ik ben gelukkig hier en blijf hier. Bolivia voel ik als mijn land, ook al heb ik geen Boliviaans paspoort.
We naderen Kerstmis, dat hier midden in de zomer is en erg warm. Maar eerst vieren we hier in Bolivia nog la Inmaculada vergen Maria de Portachuelo.
Dat betekent, dat in de morgen om 4.45 uur de kerkklokken luiden en om 5.00 uur rozenkrans wordt gebeden, om 19.30 uur noveen en op 7 en 8 december is het dan feest.
Ik wens u allen fijne kerstdagen toe, en een mooi nieuw jaar. Veel geluk, gezondheid, liefde en vrede. Dank voor al uw hulp, met uw hulp kan ik velen helpen.
De hartelijke groeten uit het hete Bolivia, ruim boven de 30 graden en vochtigheidsgraad van meer dan 70%.
Henk